ورود عضویت
من عصبانی نیستم ( تصویر دردناک امروز جامعه ایران )

  1. من عصبانی نیستم ( تصویر دردناک امروز جامعه ایران )

    به گزارش خبرگزاری فارس نصرالله پژمانفر رییس کارگروه هنر و رسانه کمیسیون فرهنگی درباره فیلم من عصبانی نیستم گفت : فیلم عصبانی نیستم یک فیلم سیاسی سیاه است که در آن واقعیات تحریف شده است. 
    وی افزود : قرائتی که درباره حوادث فتنه در این فیلم عنوان می شود تحریف شده و ناقص است و متاسفانه این موارد با لحن صریح و گزنده بیان شده است. وی گفت: نشان دادن اعتراضات در دانشگاه، کتک زدن یک فرد مذهبی که تداعی کننده یک بسیجی است، نشان دادن علامت پیروزی با ربان سبز، پاشیدن رنگ سبز روی ماشین یکی از اساتید به نشانه اعتراض، نشان دادن شمع های روشن که تداعی کننده گرامیداشت ندا آقا سلطان است، طالبان خواندن یک فرد مذهبی،بن بست نشان دادن شرایط کشور و نشان دادن صف مردم برای فروختن کلیه و مواردی از این دست هنوز در فیلم وجود دارد . 

    فیلم عصبانی نیستم داستان جوان دانشجوی کردی به نام « نوید» است که نوید محمد زاده با بازی درخشانی این نقش را ایفا می کند. نوید دانشجویی است که در جریان انتخابات سال ۸۸ از دانشگاه اخراج و دانشجوی «ستاره دار» می شود. او در دانشگاه عاشق « ستاره» (باران کوثری) می شود. نوید به دلیل «ستاره دار» بودن از اغلب امکانات اجتماعی کاری محروم است اما تلاش می کند تا در جامعه جایگاهی برای خود بیابد و کاری دست و پا کند تا بتواند با ستاره ازدواج کند، ولی همه درها به روی بسته است. او ستاره دار است و سوء پیشینه دارد.
    کارفرما از او سوء استفاده می کند و او را وادار به کارهای خلاف می کند. 
    نوید نمی خواهد عصبانی باشد اما شرایط جامعه و روابط ناسالم انسان ها با یکدیگر او را عصبانی می کند وتمام مدت برای پیشگیری از عصبانیت خود سعی می کند حرف روانکاو خود را مدام تکرار کند و به خود بگوید: عصبانی نیستم! 
    پدر ستاره که نگران آینده دخترش است به نوید می گوید که چون او نه کار دارد و نه خانه و نه آینده ای، اگر ستاره را دوست دارد اجازه دهد که او با فرد دیگری خوشبخت شود و از ستاره دست بردارد. 
    در پایان فیلم نوید را می بینیم که زنجیری به دو پایش به سمت دار برده می شود. نوید از خود می پرسد چرا من اینجا هستم؟ چرا؟ چه کار کردم؟ مگر من چه می خواستم؟ صحنه ای بسیار دردناک! در این صحنه ما نویدی را به پای دار می بینیم که سراسر عشق به زندگی و به مردم است اما جامعه او را به نیستی می کشاند.

    شرایطی که شاید اغلب مجرمین محکوم به قتل که در جمهوری اسلامی به پای دار برده می شوند، دارا باشند. یکی از بهترین قسمت های فیلم قضاوت مردمی ست که به تماشای به دار آویختن نوید آمدند که این خود قضاوت سطحی جامعه را در برابر چنین ناهنجاری هایی نشان میدهد. 

    جمهوری اسلامی فیلم من عصبانی نیستم را فیلم حامی فتنه می خواند و اعلام می کند: با وجود اعتراض‌های نمایندگان مجلس و اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس، فیلم‌های حامی فتنه در سی و دومین جشنواره فیلم فجر، نه تنها به اکران معمول خود ادامه دادند که حتی نامزد دریافت 8 سیمرغ بلورین نیز شدند.
    اما این فیلم تصویر دردناک امروز جامعه ایران است که واقعیات موجود آن از اخراج و بیکاری و دزدی و فریب تا اعدام و دار زدن بیان کند. با دیدن این فیلم می توان به عمق فاجعه پی برد.فاجعه ای که در آن جوانان به ابتذال کشیده می شوند.
    http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13921120001563

    http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13921120001175
این مطلب در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۳۹۲ نوشته شده است.

برای بیان دیدگاه خود باید در سایت عضو شوید. عضویت ساده و سریع می باشد، از لینک بالای صفحه استفاده کنید.

تماس با ما شهروند خبرنگار سخن ما
ما در صفحات اجتماعی

کاربر گرامی:

نکات زیر را هنگام ثبت نام مد نظر قرار دهید:

نام حقیقی
ایمیل
نام کاربری
کلمه عبور
تکرار کلمه عبور
سوال امنیتی ﻟﻂﻔﺎ ﻛﻠﻤﻪ ﻻﺗﻴﻦ ﺭا ﺩﺭ " ﭘﺎﺳﺦ " ﺗﺎﻳﭗ ﻛﻨﻴﺪ. klu56
پاسخ سوال امنیتی
خروج

در صورتی که رمز عبور خود را فراموش کرده اید به این صفحه مراجعه نمایید.

خروج